hy    |   fr

Անաստուածութիւն (ութեան)

s.

atheism;
ungodliness, irreligion.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անաստուածութիւն անաստուածութիւնք
accusatif անաստուածութիւն անաստուածութիւնս
génitif անաստուածութեան անաստուածութեանց
locatif անաստուածութեան անաստուածութիւնս
datif անաստուածութեան անաստուածութեանց
ablatif անաստուածութենէ անաստուածութեանց
instrumental անաստուածութեամբ անաստուածութեամբք